姑苏怀古
作者:李如璧 朝代:元代诗人
- 姑苏怀古原文:
- 要是在的话,请大师兄来也成。
何霆点点头,对简先生道:如此,今日就暂且议到这里,详情明日再定。
绿杨丝里隐红桥。帘幕记曾挑。狂似樊川,情如白傅,斗煞小蛮腰。年来漂泊心情改,犹自梦江皋。万点离愁,一行清泪,都上木兰桡。
尹旭道:韩地刚刚遭受战火,百废待兴,百姓正翘首以待大王归去。
子规啼破城楼月,画船晓载笙歌发。两岸荔枝红,万家烟雨中。佳人相对泣,泪下罗衣湿。从此信音稀,岭南无雁飞。
风韵萧疏玉一团。更著梅花,轻袅云鬟。这回不是恋江南。只是温柔,天上人间。赋罢闲情共倚阑。江月庭芜,总是销魂。流苏斜掩烛花寒。一样眉尖,两处关山。
种苗高山颠,下荫松柏树。大姊儿郎妾,妹是儿郎妇。
清奏当筵,治世之音安以乐。霞舒绛彩,玉照铅华。玲珑环佩之声,绰约神仙之伍。朝回金阙,宴集瑶池。将陈倚棹之歌,式侑回风之舞。宜邀胜伴,用合仙音。女伴相将,采莲入队。勾念了,后行吹双头莲令,舞上,分作五方。竹竿子又勾念:伏以波涵碧玉,摇万顷之寒光;风动青萍,听数声之幽韵。芝华杂B241,羽幰飘飖。疑紫府之群英,集绮筵之雅宴。更凭乐部,齐迓来音。勾念了,后行吹采莲令,舞转作一直了,从唱采莲令:练光浮,烟敛澄波渺。燕脂湿、靓妆初了。绿云繖上露滚滚,的白乐真珠小。笼娇媚、轻盈伫眺。无言不见仙娥,凝望蓬岛。玉阙匆匆,镇锁佳丽春难老。银潢急、星槎飞到。暂离金砌,为爱此、极目香红绕。倚兰棹。清歌缥缈。隔花初见,楚楚风流年少。唱了,后行吹采莲令,舞分作五方。竹竿子勾念:仗以遏云妙响,初容与于波间;回雪奇容,乍婆娑于泽畔。爱芙蕖之艳冶,有兰芷之芳馨。躞蹀凌波,洛浦未饶于独步;雍容解佩,汉皋谅得以齐驱。宜到阶前,分明只对。花心出,念:但儿等玉京侍席,久陟仙阶;云路驰骖,乍游尘世。喜圣明之际会,臻夷夏之清宁。聊寻泽国之芳,雅寄丹台之曲。不惭鄙俚,少颂升平。未敢自专,仗候处分。竹竿子问,念:既有清歌妙舞,何不献呈。花心,答问:旧乐何在。竹竿子再问,念:一部俨然。花心答,念:再韵前来。念了,后行吹采莲曲破,五人众舞。到入破,先两人舞出,舞到裀上住,当立处讫。又二人舞,又住,当立处。然后花心舞彻。竹竿子念:伏以仙裾摇曳,拥云罗雾縠之奇;红袖翩翻,极鸾翮凤翰之妙。再呈献瑞,一洗凡容。已奏新词,更留雅咏。念了,花心念诗:我本清都侍玉皇。乘云驭鹤到仙乡。轻舟刀一叶烟波阔,嗜此秋潭万斛香。念了,后行吹渔家傲。花心舞上,折花了,唱渔家傲:蕊沼清冷涓滴水。迢迢烟浪三千里。微孕青房包绣绮。薰风里。幽芳洗尽闲桃李。羽氅飘萧尘外侣。相呼短棹轻偎倚。一片清歌天际起。声尤美。双双惊起鸳鸯睡。唱了,后行吹渔家傲。五人舞,换坐,当花心立人念诗:我昔瑶池饱宴游。B146来乐国已三秋。水晶宫里寻幽伴,菡苕香中荡小舟。念了,后行吹渔家傲。花心舞上,折花了,唱渔家傲:翠盖参差森玉柄。迎风浥露香无定。不著尘沙真体净。芦花径。酒侵酥脸霞相映。掉拨木兰烟水暝。月华如练秋空静。一曲悠扬沙鹭听。牵清兴。香红已满蒹葭艇。唱了,后行吹渔家傲。五人舞,换坐,当花心立人念诗:我弄云和万古声。至今江上数峰青。幽泉一曲念凭棹,楚客还应著耳听。念了,后行吹渔家傲。花心舞上,折花了,唱渔家傲:草软沙平风掠岸。青蓑一钓烟江畔。荷叶为裀花作幔。知谁伴。醇醪只把鲈鱼换。盘缕银丝杯自暖。筵窗醉著无人唤。逗得醒来横脆管。清歌缓。彩鸾飞去红云乱。唱了,后行吹渔家傲。五人舞,换坐,当花心立人念诗:我是天孙织锦工。龙梭一掷度晴空。兰桡不逐仙槎去,贪撷芙蕖万朵红。念了,后行吹渔家傲。花心舞上,折花了,唱渔家傲:太华峰头冰玉沼。开花十丈干云杪。风散天香闻四表。知多少。亭亭碧叶何曾老。试问霏烟登鸟道。丹崖步步祥光绕。折得一枝归月峤。蓬莱岛。霞裾侍女争言好。唱了,后行吹渔家傲。五人舞,换坐,当花心立人念诗:我入桃源避世纷。太平才出报君恩。白龟已阅千千岁,却把莲巢作酒尊。念了,后行吹渔家傲。花心舞上,折花了,唱渔家傲:珠露氵专氵专清玉宇。霞标绰约消烦暑。时驭清风之帝所。寻旧侣。三千仙仗临烟渚。舴艋飘飖来复去。渔翁问我居何处。笑把红蕖呼鹤驭。回头语。壶中自有朝天路。唱了,后行吹渔家傲。五人舞,换坐如初。竹竿子勾念。伏以珍符BC38至,朝廷之道格高深;年谷屡丰,郡邑之和薰遐迩。式均欢宴,用乐清时。感游女于仙衢,咏奇葩于水国。折来和月,露浥霞腮;舞处随风,香盈翠袖。既徜徉于玉砌,宜宛转于雕梁。爰有佳宾,冀闻清唱。念了,众唱画堂春:彤霞出水弄幽姿。娉婷玉面相宜。棹歌先得一枝枝。波上画鲸飞。向此画堂高会,幽馥散、堪引瑶卮。幸然逢此太平时。不醉可无归。唱了,后行吹画堂春。众舞,舞了又唱河传:蕊宫阆苑。听钧天帝乐,知他几遍。争似人间,一曲采莲新传。柳腰轻,莺舌啭。逍遥烟浪谁羁绊。无奈天阶,早已催班转。却驾彩鸾,芙蓉斜盼。愿年年,陪此宴。唱了,后行吹河传,众舞。舞了,竹竿子念遣队:浣花一曲湄江城,雅合凫鹥醉太平。楚泽清秋余白浪,芳枝今已属飞琼。歌舞既阑,相将好去。念了,后行吹双头莲令。五人舞转作一行,对厅杖鼓出场。
- 姑苏怀古拼音解读:
- yào shì zài de huà ,qǐng dà shī xiōng lái yě chéng 。
hé tíng diǎn diǎn tóu ,duì jiǎn xiān shēng dào :rú cǐ ,jīn rì jiù zàn qiě yì dào zhè lǐ ,xiáng qíng míng rì zài dìng 。
lǜ yáng sī lǐ yǐn hóng qiáo 。lián mù jì céng tiāo 。kuáng sì fán chuān ,qíng rú bái fù ,dòu shà xiǎo mán yāo 。nián lái piāo bó xīn qíng gǎi ,yóu zì mèng jiāng gāo 。wàn diǎn lí chóu ,yī háng qīng lèi ,dōu shàng mù lán ráo 。
yǐn xù dào :hán dì gāng gāng zāo shòu zhàn huǒ ,bǎi fèi dài xìng ,bǎi xìng zhèng qiào shǒu yǐ dài dà wáng guī qù 。
zǐ guī tí pò chéng lóu yuè ,huà chuán xiǎo zǎi shēng gē fā 。liǎng àn lì zhī hóng ,wàn jiā yān yǔ zhōng 。jiā rén xiàng duì qì ,lèi xià luó yī shī 。cóng cǐ xìn yīn xī ,lǐng nán wú yàn fēi 。
fēng yùn xiāo shū yù yī tuán 。gèng zhe méi huā ,qīng niǎo yún huán 。zhè huí bú shì liàn jiāng nán 。zhī shì wēn róu ,tiān shàng rén jiān 。fù bà xián qíng gòng yǐ lán 。jiāng yuè tíng wú ,zǒng shì xiāo hún 。liú sū xié yǎn zhú huā hán 。yī yàng méi jiān ,liǎng chù guān shān 。
zhǒng miáo gāo shān diān ,xià yīn sōng bǎi shù 。dà zǐ ér láng qiè ,mèi shì ér láng fù 。
qīng zòu dāng yàn ,zhì shì zhī yīn ān yǐ lè 。xiá shū jiàng cǎi ,yù zhào qiān huá 。líng lóng huán pèi zhī shēng ,chāo yuē shén xiān zhī wǔ 。cháo huí jīn què ,yàn jí yáo chí 。jiāng chén yǐ zhào zhī gē ,shì yòu huí fēng zhī wǔ 。yí yāo shèng bàn ,yòng hé xiān yīn 。nǚ bàn xiàng jiāng ,cǎi lián rù duì 。gōu niàn le ,hòu háng chuī shuāng tóu lián lìng ,wǔ shàng ,fèn zuò wǔ fāng 。zhú gān zǐ yòu gōu niàn :fú yǐ bō hán bì yù ,yáo wàn qǐng zhī hán guāng ;fēng dòng qīng píng ,tīng shù shēng zhī yōu yùn 。zhī huá zá B241,yǔ xiǎn piāo yáo 。yí zǐ fǔ zhī qún yīng ,jí qǐ yàn zhī yǎ yàn 。gèng píng lè bù ,qí yà lái yīn 。gōu niàn le ,hòu háng chuī cǎi lián lìng ,wǔ zhuǎn zuò yī zhí le ,cóng chàng cǎi lián lìng :liàn guāng fú ,yān liǎn chéng bō miǎo 。yàn zhī shī 、liàng zhuāng chū le 。lǜ yún sǎn shàng lù gǔn gǔn ,de bái lè zhēn zhū xiǎo 。lóng jiāo mèi 、qīng yíng zhù tiào 。wú yán bú jiàn xiān é ,níng wàng péng dǎo 。yù què cōng cōng ,zhèn suǒ jiā lì chūn nán lǎo 。yín huáng jí 、xīng chá fēi dào 。zàn lí jīn qì ,wéi ài cǐ 、jí mù xiāng hóng rào 。yǐ lán zhào 。qīng gē piāo miǎo 。gé huā chū jiàn ,chǔ chǔ fēng liú nián shǎo 。chàng le ,hòu háng chuī cǎi lián lìng ,wǔ fèn zuò wǔ fāng 。zhú gān zǐ gōu niàn :zhàng yǐ è yún miào xiǎng ,chū róng yǔ yú bō jiān ;huí xuě qí róng ,zhà pó suō yú zé pàn 。ài fú qú zhī yàn yě ,yǒu lán zhǐ zhī fāng xīn 。xiè dié líng bō ,luò pǔ wèi ráo yú dú bù ;yōng róng jiě pèi ,hàn gāo liàng dé yǐ qí qū 。yí dào jiē qián ,fèn míng zhī duì 。huā xīn chū ,niàn :dàn ér děng yù jīng shì xí ,jiǔ zhì xiān jiē ;yún lù chí cān ,zhà yóu chén shì 。xǐ shèng míng zhī jì huì ,zhēn yí xià zhī qīng níng 。liáo xún zé guó zhī fāng ,yǎ jì dān tái zhī qǔ 。bú cán bǐ lǐ ,shǎo sòng shēng píng 。wèi gǎn zì zhuān ,zhàng hòu chù fèn 。zhú gān zǐ wèn ,niàn :jì yǒu qīng gē miào wǔ ,hé bú xiàn chéng 。huā xīn ,dá wèn :jiù lè hé zài 。zhú gān zǐ zài wèn ,niàn :yī bù yǎn rán 。huā xīn dá ,niàn :zài yùn qián lái 。niàn le ,hòu háng chuī cǎi lián qǔ pò ,wǔ rén zhòng wǔ 。dào rù pò ,xiān liǎng rén wǔ chū ,wǔ dào yīn shàng zhù ,dāng lì chù qì 。yòu èr rén wǔ ,yòu zhù ,dāng lì chù 。rán hòu huā xīn wǔ chè 。zhú gān zǐ niàn :fú yǐ xiān jū yáo yè ,yōng yún luó wù hú zhī qí ;hóng xiù piān fān ,jí luán hé fèng hàn zhī miào 。zài chéng xiàn ruì ,yī xǐ fán róng 。yǐ zòu xīn cí ,gèng liú yǎ yǒng 。niàn le ,huā xīn niàn shī :wǒ běn qīng dōu shì yù huáng 。chéng yún yù hè dào xiān xiāng 。qīng zhōu dāo yī yè yān bō kuò ,shì cǐ qiū tán wàn hú xiāng 。niàn le ,hòu háng chuī yú jiā ào 。huā xīn wǔ shàng ,shé huā le ,chàng yú jiā ào :ruǐ zhǎo qīng lěng juān dī shuǐ 。tiáo tiáo yān làng sān qiān lǐ 。wēi yùn qīng fáng bāo xiù qǐ 。xūn fēng lǐ 。yōu fāng xǐ jìn xián táo lǐ 。yǔ chǎng piāo xiāo chén wài lǚ 。xiàng hū duǎn zhào qīng wēi yǐ 。yī piàn qīng gē tiān jì qǐ 。shēng yóu měi 。shuāng shuāng jīng qǐ yuān yāng shuì 。chàng le ,hòu háng chuī yú jiā ào 。wǔ rén wǔ ,huàn zuò ,dāng huā xīn lì rén niàn shī :wǒ xī yáo chí bǎo yàn yóu 。B146lái lè guó yǐ sān qiū 。shuǐ jīng gōng lǐ xún yōu bàn ,hàn tiáo xiāng zhōng dàng xiǎo zhōu 。niàn le ,hòu háng chuī yú jiā ào 。huā xīn wǔ shàng ,shé huā le ,chàng yú jiā ào :cuì gài cān chà sēn yù bǐng 。yíng fēng yì lù xiāng wú dìng 。bú zhe chén shā zhēn tǐ jìng 。lú huā jìng 。jiǔ qīn sū liǎn xiá xiàng yìng 。diào bō mù lán yān shuǐ míng 。yuè huá rú liàn qiū kōng jìng 。yī qǔ yōu yáng shā lù tīng 。qiān qīng xìng 。xiāng hóng yǐ mǎn jiān jiā tǐng 。chàng le ,hòu háng chuī yú jiā ào 。wǔ rén wǔ ,huàn zuò ,dāng huā xīn lì rén niàn shī :wǒ nòng yún hé wàn gǔ shēng 。zhì jīn jiāng shàng shù fēng qīng 。yōu quán yī qǔ niàn píng zhào ,chǔ kè hái yīng zhe ěr tīng 。niàn le ,hòu háng chuī yú jiā ào 。huā xīn wǔ shàng ,shé huā le ,chàng yú jiā ào :cǎo ruǎn shā píng fēng luě àn 。qīng suō yī diào yān jiāng pàn 。hé yè wéi yīn huā zuò màn 。zhī shuí bàn 。chún láo zhī bǎ lú yú huàn 。pán lǚ yín sī bēi zì nuǎn 。yàn chuāng zuì zhe wú rén huàn 。dòu dé xǐng lái héng cuì guǎn 。qīng gē huǎn 。cǎi luán fēi qù hóng yún luàn 。chàng le ,hòu háng chuī yú jiā ào 。wǔ rén wǔ ,huàn zuò ,dāng huā xīn lì rén niàn shī :wǒ shì tiān sūn zhī jǐn gōng 。lóng suō yī zhì dù qíng kōng 。lán ráo bú zhú xiān chá qù ,tān xié fú qú wàn duǒ hóng 。niàn le ,hòu háng chuī yú jiā ào 。huā xīn wǔ shàng ,shé huā le ,chàng yú jiā ào :tài huá fēng tóu bīng yù zhǎo 。kāi huā shí zhàng gàn yún miǎo 。fēng sàn tiān xiāng wén sì biǎo 。zhī duō shǎo 。tíng tíng bì yè hé céng lǎo 。shì wèn fēi yān dēng niǎo dào 。dān yá bù bù xiáng guāng rào 。shé dé yī zhī guī yuè qiáo 。péng lái dǎo 。xiá jū shì nǚ zhēng yán hǎo 。chàng le ,hòu háng chuī yú jiā ào 。wǔ rén wǔ ,huàn zuò ,dāng huā xīn lì rén niàn shī :wǒ rù táo yuán bì shì fēn 。tài píng cái chū bào jun1 ēn 。bái guī yǐ yuè qiān qiān suì ,què bǎ lián cháo zuò jiǔ zūn 。niàn le ,hòu háng chuī yú jiā ào 。huā xīn wǔ shàng ,shé huā le ,chàng yú jiā ào :zhū lù sān zhuān sān zhuān qīng yù yǔ 。xiá biāo chāo yuē xiāo fán shǔ 。shí yù qīng fēng zhī dì suǒ 。xún jiù lǚ 。sān qiān xiān zhàng lín yān zhǔ 。zé měng piāo yáo lái fù qù 。yú wēng wèn wǒ jū hé chù 。xiào bǎ hóng qú hū hè yù 。huí tóu yǔ 。hú zhōng zì yǒu cháo tiān lù 。chàng le ,hòu háng chuī yú jiā ào 。wǔ rén wǔ ,huàn zuò rú chū 。zhú gān zǐ gōu niàn 。fú yǐ zhēn fú BC38zhì ,cháo tíng zhī dào gé gāo shēn ;nián gǔ lǚ fēng ,jun4 yì zhī hé xūn xiá ěr 。shì jun1 huān yàn ,yòng lè qīng shí 。gǎn yóu nǚ yú xiān qú ,yǒng qí pā yú shuǐ guó 。shé lái hé yuè ,lù yì xiá sāi ;wǔ chù suí fēng ,xiāng yíng cuì xiù 。jì cháng yáng yú yù qì ,yí wǎn zhuǎn yú diāo liáng 。yuán yǒu jiā bīn ,jì wén qīng chàng 。niàn le ,zhòng chàng huà táng chūn :tóng xiá chū shuǐ nòng yōu zī 。pīng tíng yù miàn xiàng yí 。zhào gē xiān dé yī zhī zhī 。bō shàng huà jīng fēi 。xiàng cǐ huà táng gāo huì ,yōu fù sàn 、kān yǐn yáo zhī 。xìng rán féng cǐ tài píng shí 。bú zuì kě wú guī 。chàng le ,hòu háng chuī huà táng chūn 。zhòng wǔ ,wǔ le yòu chàng hé chuán :ruǐ gōng láng yuàn 。tīng jun1 tiān dì lè ,zhī tā jǐ biàn 。zhēng sì rén jiān ,yī qǔ cǎi lián xīn chuán 。liǔ yāo qīng ,yīng shé zhuàn 。xiāo yáo yān làng shuí jī bàn 。wú nài tiān jiē ,zǎo yǐ cuī bān zhuǎn 。què jià cǎi luán ,fú róng xié pàn 。yuàn nián nián ,péi cǐ yàn 。chàng le ,hòu háng chuī hé chuán ,zhòng wǔ 。wǔ le ,zhú gān zǐ niàn qiǎn duì :huàn huā yī qǔ méi jiāng chéng ,yǎ hé fú yī zuì tài píng 。chǔ zé qīng qiū yú bái làng ,fāng zhī jīn yǐ shǔ fēi qióng 。gē wǔ jì lán ,xiàng jiāng hǎo qù 。niàn le ,hòu háng chuī shuāng tóu lián lìng 。wǔ rén wǔ zhuǎn zuò yī háng ,duì tīng zhàng gǔ chū chǎng 。
※提示:拼音为程序生成,因此多音字的拼音可能不准确。
相关翻译
- ④空水:天空和江水。
(4)流霜:飞霜,古人以为霜和雪一样,是从空中落下来的,所以叫流霜。在这里比喻月光皎洁,月色朦胧、流荡,所以不觉得有霜霰飞扬。
相关赏析
- 初读起来,《客从远方来》所表现的,就是上述的喜悦和一片痴情。全诗的色彩很明朗;特别是“文彩双鸳鸯”以下,更是奇思、奇语,把诗情推向了如火似锦的境界。但读者应注意到:当女主人公欢喜地念叨着“以胶投漆中,谁能别离此”的时候,她恰恰正陷于与夫君“万里”相隔的“别离”之中。以此反观全诗,则它所描述的一切,其实都不过是女主人公的幻想或虚境罢了。根本不曾有远客之“来”,也不曾有彩“绮”之赠。倘若真能与夫君“合欢”,她就不必要在被中“著”以长相之思、缘以不解之结了。此诗所描述的意外喜悦,实蕴含着夫妇别离的不尽凄楚;痴情的奇思,正伴随着苦苦相思的无声咽泣。钟嵘《诗品》称《古诗十九首》“文温而丽,意悲而远,惊心动魄”。这首诗正以温丽的“遗绮”之喜,抒写了悲远的“别离”之哀,“正笔反用”,就愈加“惊心动魄”。
第三支曲是送别之作。开头两句用江边苍茫的景色,衬托与友人离别的凄怆心情。后两句是写送行人唱曲的心意,行人远行本来就心情低沉,送行人再反复高唱“西出阳关无故人”就会更增加友人的离愁,出于关心友人的情绪,所以送行人有意识地“《阳关》旧曲低低唱”,以免行人闻声欲断肠。这支小曲写得有景有情,表现出作者精巧的艺术构思。这首曲描写了一个送别的场面。长江畔,翠柳含烟,远远望去,一片青翠莽苍;初春季节,微风拂起,江水波光粼粼,似乎带有一丝寒意。就在这样的环境中,送行者与友人分别了。一切的“珍重”、“再见”都已经道过了,只听得那令人断肠的《阳关》旧曲在低低吟唱,因为害怕远行者听到后会更加感伤。这首曲与李白《黄鹤楼送孟浩然之广陵》诗,在内容上大同小异,但在写法上,特别是在场面选择上。有着自己的特点。李白选取的场景是友人乘船离去,孤帆远影,碧空无际,长江尽头,天水相连,人们彷佛看到诗人还站在岸边,痴情地望着远方。作者的小令,却选取了友人的船只欲去未去之际,杨柳依依,波光漾漾,离歌送行,话短情长。就感情的表达来看,二者也是有区别的,李白重在抒发送行者的感受,虽有离别的怅惘,笔调却显得轻快活泼。作者的小令则善于体会行者的心情,特别是“《阳关》旧曲低低唱,只恐行人断肠”两句,对友人的一片深情表现得极为细腻体贴。其实,“断肠”者岂止行人,送行者此时亦柔肠百结,胸中充溢着离别的哀伤。曲词语言浅白,笔调舒缓,情感沉郁,亲切自然。
张养浩对当时的状况心怀不满,但想到列国的历史,又觉得从夺得政权,到奢侈暴戾,到最终败亡,乃是历代封建王朝的共同结局。杜牧说阿房宫“楚人一炬,可怜焦土”,作者正是由此引申开来写道:“赢, 都 变 做 了 土;输,都变做了土。”这句结尾句式相同的两句是说无论输赢,奢侈的宫殿最后都会归于死亡,“都变做了土”,我们可以看作这是对封建王朝的一种诅咒,更是对封建王朝社会历史的规律性的概括。张养浩在另一首《山坡羊·潼关怀古》的结尾说:“兴,百姓苦;亡,百姓苦。”这是从百姓的角度看封建王朝的更迭,带给人民的全是苦难。而这首小令则是从王朝的统治者的角度来谈的,封建统治者无论输赢成败最终都逃脱不了灭亡的命运。作者辛辣地批判了封建统治者为争夺 政权而进行的残酷厮杀、焚烧及夺得政权后大兴土木的奢侈无度。它虽不及“潼关怀古”思想深刻,但也提示出了一种历史的必然,还是比较有意义的。
作者介绍
-
李如璧
生卒年不详。武阳(今河北大名北)人。睿宗时为监察御史,时崔日知犯赃,曾弹劾之。玄宗开元中任京兆司录,时京兆人权梁山称帝反,理当连坐,幸为宋璟所释免。事迹散见新、旧《唐书·崔日用传》、《新唐书·宰相世系表二上》、颜真卿《有唐开府仪同三司行尚书右丞相上柱国赠太尉广平文贞公宋公神道碑铭》。《全唐诗》存诗1首。