菜根谭·概论
作者:宋庠 朝代:宋代诗人
- 菜根谭·概论原文:
- 熙熙阳春,既发既舒。翼翼南亩,是展是图。嗟尔农夫,各敬乃事。往利尔器,诫尔妇子。惟生在勤,勤则及时。惟时之趋,时不尔违。祁祁甘雨,膏我下土。习习谷风,和泽乃普。往即尔耕,惟力之深。往莳尔苗,勿倦其耘。于日于夕,自遂自达。尔心勿忘,彼生孰遏。惟天之心,矜我下民。民不违天,使尔有成。既穟既实,既坚既好。尔穫既周,先养尔老。保尔家室,抚尔幼稚。既迄有年,复思嗣岁。嗟尔父老,其训其诫。俾务于本,惟土物爱。不念其本,则越其思。所思既越,害斯百罹。嗟尔父老,其告其喻。尔之有生,君实覆汝。尊君亲上,其笃勿忘。小心畏忌,率于宪章。嗟尔父老,教之孝悌。孰无父母,与其同气。反于尔心,孰无爱敬。即是而推,乌往不顺。嗟尔父老,勿替谆谆。其未率从,警厉其身。告以祸患,其使知惧。无俾蹉跌,以陷罪罟。惟国之法,烨烨其垂。使尔知避,岂欲尔施。尔或自陷,予疚予恫。曷使予怀,寘于尔衷。于赫圣主,敷德流泽。布宣弗勤,时予之责。咨尔父老,助予念兹。岂予之助,报国是宜。粤以今日,劝相于郊。乃作此诗,以懋尔劳。咨尔父老,尚演厥义。其讽其歌,于乡于里。俾一其心,服我训言。击鼓坎坎,自古有年。
鹤袍病骨兼山役,祷祭虔诚欲代天。雨过红门千嶂出,云归玉殿九龙眠。诛茅辟土怜今日,短柏新松拟万年。圣寿无疆仙驭远,老臣垂涕洒寒泉。
自那以后,咱们就只能晚上来了。
饭馀颇欲步寻茶,行到溪头小饮家。密竹自悭今岁笋,酴醾犹有后番花。耽诗叹我寒仍瘦,养气知君老更华。夏木扶疏更应好,要分犊草伴鸥沙。
有客形容黯如漆,裙短不覆才到膝。不知两眼为谁青,但取高歌留白日。读书十载北山中,泉石泠泠常溯风。兴狂便掣青萍剑,气奋欲挂扶桑弓。年来上策献天子,彩笔挥成裂云绮。势蹋昆崙万仞峰,更倾百折东流水。风云散合近如何,点额屡困空蹉跎。春草春花长驻世,祇应蜡屐扪青萝。桂枝纠结徒相恋,下看世俗成滂沱。呜呼,下看世俗成滂沱,古来偃蹇何其多。
五花马,千金裘,呼儿将出换美酒,与尔同销万古愁。
- 菜根谭·概论拼音解读:
- xī xī yáng chūn ,jì fā jì shū 。yì yì nán mǔ ,shì zhǎn shì tú 。jiē ěr nóng fū ,gè jìng nǎi shì 。wǎng lì ěr qì ,jiè ěr fù zǐ 。wéi shēng zài qín ,qín zé jí shí 。wéi shí zhī qū ,shí bú ěr wéi 。qí qí gān yǔ ,gāo wǒ xià tǔ 。xí xí gǔ fēng ,hé zé nǎi pǔ 。wǎng jí ěr gēng ,wéi lì zhī shēn 。wǎng shì ěr miáo ,wù juàn qí yún 。yú rì yú xī ,zì suí zì dá 。ěr xīn wù wàng ,bǐ shēng shú è 。wéi tiān zhī xīn ,jīn wǒ xià mín 。mín bú wéi tiān ,shǐ ěr yǒu chéng 。jì suì jì shí ,jì jiān jì hǎo 。ěr hù jì zhōu ,xiān yǎng ěr lǎo 。bǎo ěr jiā shì ,fǔ ěr yòu zhì 。jì qì yǒu nián ,fù sī sì suì 。jiē ěr fù lǎo ,qí xùn qí jiè 。bǐ wù yú běn ,wéi tǔ wù ài 。bú niàn qí běn ,zé yuè qí sī 。suǒ sī jì yuè ,hài sī bǎi lí 。jiē ěr fù lǎo ,qí gào qí yù 。ěr zhī yǒu shēng ,jun1 shí fù rǔ 。zūn jun1 qīn shàng ,qí dǔ wù wàng 。xiǎo xīn wèi jì ,lǜ yú xiàn zhāng 。jiē ěr fù lǎo ,jiāo zhī xiào tì 。shú wú fù mǔ ,yǔ qí tóng qì 。fǎn yú ěr xīn ,shú wú ài jìng 。jí shì ér tuī ,wū wǎng bú shùn 。jiē ěr fù lǎo ,wù tì zhūn zhūn 。qí wèi lǜ cóng ,jǐng lì qí shēn 。gào yǐ huò huàn ,qí shǐ zhī jù 。wú bǐ cuō diē ,yǐ xiàn zuì gǔ 。wéi guó zhī fǎ ,yè yè qí chuí 。shǐ ěr zhī bì ,qǐ yù ěr shī 。ěr huò zì xiàn ,yǔ jiù yǔ dòng 。hé shǐ yǔ huái ,tián yú ěr zhōng 。yú hè shèng zhǔ ,fū dé liú zé 。bù xuān fú qín ,shí yǔ zhī zé 。zī ěr fù lǎo ,zhù yǔ niàn zī 。qǐ yǔ zhī zhù ,bào guó shì yí 。yuè yǐ jīn rì ,quàn xiàng yú jiāo 。nǎi zuò cǐ shī ,yǐ mào ěr láo 。zī ěr fù lǎo ,shàng yǎn jué yì 。qí fěng qí gē ,yú xiāng yú lǐ 。bǐ yī qí xīn ,fú wǒ xùn yán 。jī gǔ kǎn kǎn ,zì gǔ yǒu nián 。
hè páo bìng gǔ jiān shān yì ,dǎo jì qián chéng yù dài tiān 。yǔ guò hóng mén qiān zhàng chū ,yún guī yù diàn jiǔ lóng mián 。zhū máo pì tǔ lián jīn rì ,duǎn bǎi xīn sōng nǐ wàn nián 。shèng shòu wú jiāng xiān yù yuǎn ,lǎo chén chuí tì sǎ hán quán 。
zì nà yǐ hòu ,zán men jiù zhī néng wǎn shàng lái le 。
fàn yú pō yù bù xún chá ,háng dào xī tóu xiǎo yǐn jiā 。mì zhú zì qiān jīn suì sǔn ,tú mí yóu yǒu hòu fān huā 。dān shī tàn wǒ hán réng shòu ,yǎng qì zhī jun1 lǎo gèng huá 。xià mù fú shū gèng yīng hǎo ,yào fèn dú cǎo bàn ōu shā 。
yǒu kè xíng róng àn rú qī ,qún duǎn bú fù cái dào xī 。bú zhī liǎng yǎn wéi shuí qīng ,dàn qǔ gāo gē liú bái rì 。dú shū shí zǎi běi shān zhōng ,quán shí líng líng cháng sù fēng 。xìng kuáng biàn chè qīng píng jiàn ,qì fèn yù guà fú sāng gōng 。nián lái shàng cè xiàn tiān zǐ ,cǎi bǐ huī chéng liè yún qǐ 。shì tà kūn lún wàn rèn fēng ,gèng qīng bǎi shé dōng liú shuǐ 。fēng yún sàn hé jìn rú hé ,diǎn é lǚ kùn kōng cuō tuó 。chūn cǎo chūn huā zhǎng zhù shì ,qí yīng là jī mén qīng luó 。guì zhī jiū jié tú xiàng liàn ,xià kàn shì sú chéng pāng tuó 。wū hū ,xià kàn shì sú chéng pāng tuó ,gǔ lái yǎn jiǎn hé qí duō 。
wǔ huā mǎ ,qiān jīn qiú ,hū ér jiāng chū huàn měi jiǔ ,yǔ ěr tóng xiāo wàn gǔ chóu 。
※提示:拼音为程序生成,因此多音字的拼音可能不准确。
相关翻译
- (2)芳甸(diàn):芳草丰茂的原野。甸,郊外之地。
⑤朱颜:这里指红润的脸色。
⑶龙钟:涕泪淋漓的样子。卞和《退怨之歌》:“空山歔欷泪龙钟。”这里是沾湿的意思。
②一寸柔肠:是行者想到心上人。衾:被子。侵晓:天渐明。
相关赏析
- 侬往东吴震泽州,烟波日日钓鱼舟。山似翠,酒如油,醉眼看山百自由。
作者介绍
-
宋庠
宋庠(xiáng)(996年—1066年),初名郊,字伯庠,入仕后改名庠,更字公序。北宋文学家,工部尚书宋祁之兄。祖籍安州安陆,后迁居开封府雍丘县双塔乡。天圣二年(1024年),宋庠状元及第,成为“连中三元”(乡试、会试、殿试均第一)之人。官至兵部侍郎、同平章事,以司空、郑国公致仕。治平三年(1066年),宋庠去世,年七十一。追赠太尉兼侍中,谥号“元献”(一作元宪),英宗亲题其碑首为“忠规德范之碑”。宋庠与弟宋祁并有文名,时称“二宋”。诗多秾丽之作,著有《宋元宪集》、《国语补音》等。