登徒子好色赋
作者:曾纡 朝代:唐代诗人
- 登徒子好色赋原文:
- 云背鞭龙龙已飞,手持玉杖吞朝晖,巢父掉头胡不归。长安茫茫半尘雾,几辈骑鼋不敢渡,看尔白日破壁去。东溪岁晚玉女峰,我愿为云君为龙,不辞青嵩倚长松。仿佛见君排云至,梦中海客早心识,披图咄咄称怪事。拍手大笑三千年,对岳楼上扪青天,酌酒北斗扶桑颠。贺监再逢酒中仙,菖蒲花开紫玉烟,劝龙一觞且醉眼。
孤城向夕原,春入景初暄。绿树低官舍,青山在县门。楼台疑结蜃,枕席更闻猿。客路何曾定,栖迟欲断魂。
天下南北车书通,行人点点过汴宫。空馀艮岳一拳土,黯惨如雪吹不融。平乘楼上王夷甫,一流中外泪如雨。西风羽扇不障尘,更是莲子随根去。政事堂中三相公,往往退食如夔龙。少年恸哭不见用,一语不合面发红。八年流落无处所,合眼当朝遽如许。忠魂不到海门潮,别殿芙蓉废为圃。茫茫古路日平西,不信金铜不泪垂。浮沈亲故懒相问,白发唯有春风知。李侯髀肉堪流涕,同谷哀吟越州弟。买丝刺绣刺未成,公子翩翩雁书至。飘飘起望白云间,裘雪牛车度赤山。年馀七十能几见,我且欲往穷当还。平生高李经行处,寂寞断桥漂落絮。不知到日似枯鱼,泪入黄河别鲂鱮。当空殿阁密云团,曾和薰弦接羽翰。至今尚留花石否,杜鹃再赋长恨端。苏州正念东邻女,伤心更遇杨开府。语言憔悴敢分明,买酒行浇茂陵土。
老龙攫天来,神工郁随从。振鬛生群峦,触颔尽虚空。有地皆天行,是石作水用。小龙引双须,顾盼左右纵。裾裔互蔽亏,扃锁绝耘种。飞锡从何来,浩劫开蒙崿。何意摩尼珠,流光及微昪。愧非娑竭居,邂逅备禅诵。添香无所有,滴泉或堪供。山王诸眷属,大小悉相奉。藕孔不厌藏,蜜脾附滋众。横叠拓胸蟠,旁凿袪脾痛。刹竿昨初建,有客远来共。容足行汗漫,置身等飞动。玉乳试仙芽,珠果分山俸。千峰在按膝,直若堂视弄。两庑夹帝青,河光冷相送。灏气吐阳厂,冷风扇阴洞。绝壁度微柯,鸠栖谢危栋。自云冬腊和,差苦结夏冻。同心笑相语,兹游适秋仲。二仪正平叶,万象足抟控。羲辔投西腋,蟾宫隐东弄。宿鸟乱林影,星辰忽奔迸。呗声俄阒寂,秋虫绝喧哄。空响何处来,使我不成梦。披图昔神摇,俗氛苦醯瓮。今来将早鸿,幸尔辞鞿鞚。振衣恺风随,始觉微尘重。乐矣莲花国,兹游更无缝。
不叫,自己又起不来身。
偶因冷节会嘉宾,况是平生心所亲。迎接须矜疏傅老,只供莫笑阮家贫。杯盘狼藉宜侵夜,风景阑珊欲过春。相对喜欢还怅望,同年只有此三人。
费尽端相,春风鬓影,秋雨罗裳。薄醉难胜,轻寒易怯,懊恼柔肠。墙东只有王昌。认屧响、依稀画廊。有月阑干,无人庭院,多少思量。
要杀对。
紫河变鍊红霞散,翠液煎研碧玉英。金籍真人天上合,盐车病骥轭前惊。愁肠欲转蛟龙吼,醉眼初开日月明。唯有思君治不得,膏销雪尽意还生。
扶臤双归锦水棺,旅魂聊慰首丘安。谁家门外松楸好,犹暴荒原夜雨寒。
- 登徒子好色赋拼音解读:
- yún bèi biān lóng lóng yǐ fēi ,shǒu chí yù zhàng tūn cháo huī ,cháo fù diào tóu hú bú guī 。zhǎng ān máng máng bàn chén wù ,jǐ bèi qí yuán bú gǎn dù ,kàn ěr bái rì pò bì qù 。dōng xī suì wǎn yù nǚ fēng ,wǒ yuàn wéi yún jun1 wéi lóng ,bú cí qīng sōng yǐ zhǎng sōng 。fǎng fó jiàn jun1 pái yún zhì ,mèng zhōng hǎi kè zǎo xīn shí ,pī tú duō duō chēng guài shì 。pāi shǒu dà xiào sān qiān nián ,duì yuè lóu shàng mén qīng tiān ,zhuó jiǔ běi dòu fú sāng diān 。hè jiān zài féng jiǔ zhōng xiān ,chāng pú huā kāi zǐ yù yān ,quàn lóng yī shāng qiě zuì yǎn 。
gū chéng xiàng xī yuán ,chūn rù jǐng chū xuān 。lǜ shù dī guān shě ,qīng shān zài xiàn mén 。lóu tái yí jié shèn ,zhěn xí gèng wén yuán 。kè lù hé céng dìng ,qī chí yù duàn hún 。
tiān xià nán běi chē shū tōng ,háng rén diǎn diǎn guò biàn gōng 。kōng yú gèn yuè yī quán tǔ ,àn cǎn rú xuě chuī bú róng 。píng chéng lóu shàng wáng yí fǔ ,yī liú zhōng wài lèi rú yǔ 。xī fēng yǔ shàn bú zhàng chén ,gèng shì lián zǐ suí gēn qù 。zhèng shì táng zhōng sān xiàng gōng ,wǎng wǎng tuì shí rú kuí lóng 。shǎo nián tòng kū bú jiàn yòng ,yī yǔ bú hé miàn fā hóng 。bā nián liú luò wú chù suǒ ,hé yǎn dāng cháo jù rú xǔ 。zhōng hún bú dào hǎi mén cháo ,bié diàn fú róng fèi wéi pǔ 。máng máng gǔ lù rì píng xī ,bú xìn jīn tóng bú lèi chuí 。fú shěn qīn gù lǎn xiàng wèn ,bái fā wéi yǒu chūn fēng zhī 。lǐ hóu bì ròu kān liú tì ,tóng gǔ āi yín yuè zhōu dì 。mǎi sī cì xiù cì wèi chéng ,gōng zǐ piān piān yàn shū zhì 。piāo piāo qǐ wàng bái yún jiān ,qiú xuě niú chē dù chì shān 。nián yú qī shí néng jǐ jiàn ,wǒ qiě yù wǎng qióng dāng hái 。píng shēng gāo lǐ jīng háng chù ,jì mò duàn qiáo piāo luò xù 。bú zhī dào rì sì kū yú ,lèi rù huáng hé bié fáng yú 。dāng kōng diàn gé mì yún tuán ,céng hé xūn xián jiē yǔ hàn 。zhì jīn shàng liú huā shí fǒu ,dù juān zài fù zhǎng hèn duān 。sū zhōu zhèng niàn dōng lín nǚ ,shāng xīn gèng yù yáng kāi fǔ 。yǔ yán qiáo cuì gǎn fèn míng ,mǎi jiǔ háng jiāo mào líng tǔ 。
lǎo lóng jué tiān lái ,shén gōng yù suí cóng 。zhèn liè shēng qún luán ,chù hàn jìn xū kōng 。yǒu dì jiē tiān háng ,shì shí zuò shuǐ yòng 。xiǎo lóng yǐn shuāng xū ,gù pàn zuǒ yòu zòng 。jū yì hù bì kuī ,jiōng suǒ jué yún zhǒng 。fēi xī cóng hé lái ,hào jié kāi méng è 。hé yì mó ní zhū ,liú guāng jí wēi biàn 。kuì fēi suō jié jū ,xiè hòu bèi chán sòng 。tiān xiāng wú suǒ yǒu ,dī quán huò kān gòng 。shān wáng zhū juàn shǔ ,dà xiǎo xī xiàng fèng 。ǒu kǒng bú yàn cáng ,mì pí fù zī zhòng 。héng dié tuò xiōng pán ,páng záo qū pí tòng 。shā gān zuó chū jiàn ,yǒu kè yuǎn lái gòng 。róng zú háng hàn màn ,zhì shēn děng fēi dòng 。yù rǔ shì xiān yá ,zhū guǒ fèn shān fèng 。qiān fēng zài àn xī ,zhí ruò táng shì nòng 。liǎng wǔ jiá dì qīng ,hé guāng lěng xiàng sòng 。hào qì tǔ yáng chǎng ,lěng fēng shàn yīn dòng 。jué bì dù wēi kē ,jiū qī xiè wēi dòng 。zì yún dōng là hé ,chà kǔ jié xià dòng 。tóng xīn xiào xiàng yǔ ,zī yóu shì qiū zhòng 。èr yí zhèng píng yè ,wàn xiàng zú tuán kòng 。xī pèi tóu xī yè ,chán gōng yǐn dōng nòng 。xiǔ niǎo luàn lín yǐng ,xīng chén hū bēn bèng 。bei shēng é qù jì ,qiū chóng jué xuān hǒng 。kōng xiǎng hé chù lái ,shǐ wǒ bú chéng mèng 。pī tú xī shén yáo ,sú fēn kǔ xī wèng 。jīn lái jiāng zǎo hóng ,xìng ěr cí jī kòng 。zhèn yī kǎi fēng suí ,shǐ jiào wēi chén zhòng 。lè yǐ lián huā guó ,zī yóu gèng wú féng 。
bú jiào ,zì jǐ yòu qǐ bú lái shēn 。
ǒu yīn lěng jiē huì jiā bīn ,kuàng shì píng shēng xīn suǒ qīn 。yíng jiē xū jīn shū fù lǎo ,zhī gòng mò xiào ruǎn jiā pín 。bēi pán láng jiè yí qīn yè ,fēng jǐng lán shān yù guò chūn 。xiàng duì xǐ huān hái chàng wàng ,tóng nián zhī yǒu cǐ sān rén 。
fèi jìn duān xiàng ,chūn fēng bìn yǐng ,qiū yǔ luó shang 。báo zuì nán shèng ,qīng hán yì qiè ,ào nǎo róu cháng 。qiáng dōng zhī yǒu wáng chāng 。rèn xiè xiǎng 、yī xī huà láng 。yǒu yuè lán gàn ,wú rén tíng yuàn ,duō shǎo sī liàng 。
yào shā duì 。
zǐ hé biàn liàn hóng xiá sàn ,cuì yè jiān yán bì yù yīng 。jīn jí zhēn rén tiān shàng hé ,yán chē bìng jì è qián jīng 。chóu cháng yù zhuǎn jiāo lóng hǒu ,zuì yǎn chū kāi rì yuè míng 。wéi yǒu sī jun1 zhì bú dé ,gāo xiāo xuě jìn yì hái shēng 。
fú qiān shuāng guī jǐn shuǐ guān ,lǚ hún liáo wèi shǒu qiū ān 。shuí jiā mén wài sōng qiū hǎo ,yóu bào huāng yuán yè yǔ hán 。
※提示:拼音为程序生成,因此多音字的拼音可能不准确。
相关翻译
- ②僵卧:躺卧不起。这里形容自己穷居孤村,无所作为。僵,僵硬。孤村:孤寂荒凉的村庄。不自哀:不为自己哀伤。思:想着,想到。戍轮台:在新疆一带防守,这里指戍守边疆。戍,守卫。轮台:在今新疆境内,是古代边防重地。此代指边关。
②一窗间:指画幅不大。
相关赏析
- 发生于公元208年的赤壁大战,奠定了三国鼎立的局面,人们登临赤壁,无一例外地会缅想起这段往事。这场大战是由东吴周瑜指挥而击败曹操的,苏东坡《念奴娇·赤壁怀古》“谈笑间强虏灰飞烟灭”,也还是在赞美周郎。到了元代,民间的三国故事流行,诸葛亮在大战中的神机妙算和丰功伟绩于是深入人心。
此诗一无华词,二无想象,却一气流走,天然成韵,既有着关切同情,又有着安慰宽解和委婉的措意,充溢着诗人对被贬友人的一片真挚之情。
“城上斜阳”,不仅点明傍晚的时间,而且渲染出一种悲凉氛围,作为全诗的背景。斜阳惨淡,给沈园也涂抹上一层悲凉的感情色彩。于此视觉形象之外,又配以“画角哀”的听觉形象,更增悲哀之感。“画角”是一种彩绘的管乐器,古时军中用以警昏晓,其声高亢凄厉。此“哀”字更是诗人悲哀之情外射所致,是当时心境的反映。这一句造成了有声有色的悲境,作为沈园的陪衬。
作者介绍
-
曾纡
曾纡(1073-1135)字公衮,晚号空青先生。江西临川南丰人。北宋丞相曾布第四子。曾布第四子,曾巩之侄。北宋末南宋初散文家、诗人、书法家。